Dit voormalig klooster met verpleegtehuis voor geestelijk gehandicapten stamt uit de 17e-eeuw. Rond 1930 werd een Neoromaanse kerk toegevoegd.

Toen ik foto’s van deze locatie zag, wilde ik perse deze locatie vinden en er naar binnen. Ik was zwaar onder de indruk, zo’n mooie locatie en nog zo ongeschonden! Nadat ik St. Anna gevonden had, de nodige voorbereidingen getroffen had om binnen te kunnen komen, togen Dimitri en ik op onze Urbex Photo trip 2010. Dit was een locatie die opeens met stip op nr. 1 stond bij ons, heel gek.

 

 

Als eerste locatie op onze trip wilden we deze locatie aandoen. Ik was al getipt dat het om een grote locatie ging, maar eigenwijs als ik ben, dacht ik dat het alleen om het middenstuk ging van het pand. Niet dus… Aangekomen bij de locatie stonden we perplex van de omvang! Spullen mee en maar een rondje gaan lopen om het pand. Een ingang was buitengewoon moeilijk te vinden aangezien er zeer recentelijk grote houten platen tegen diverse ingangen aan waren gespijkerd.

Na een keer helemaal rond gelopen te zijn begon de moed ons al in de schoenen te zakken. Maar een ding heb ik inmiddels wel geleerd; “Loop altijd minimaal 2 keer om een locatie heen als je geen ingang kunt vinden”…Zo ook deze keer gedaan! En jawel, uiteindelijk vond ik een weg naar binnen!

Geweldig om hier te lopen! Plan de campagne gemaakt en op pad. Systematisch te werk gegaan, last van spanningen, nee hoor, echt niet! We hoorden van alles, wat later uitgelegd kon worden als klappende ramen en deuren die door de tocht keihard dicht knalden!

Uiteindelijk in de kerk belandt, helemaal super! Na een tijdje in spanning te hebben gezeten en ons zo stil mogelijk gehouden te hebben, we dachten dat er mensen naar binnen kwamen, de kerk gefotografeerd en besloten dat we het voor gezien hielden. Niet het lot tartten…

Dus wij weer naar buiten via dezelfde weg, ongezien, en wat een KICK komt er dan vrij, de adrenaline stoot was overweldigend! Nog een keer om het pand heen gelopen om buiten foto’s te maken, want ja, dat doe je beter als laatste! En wat wil het geval…spijt dat we niet langer gebleven waren, want uiteindelijk hebben nog maar een derde gezien van wat de locatie te bieden heeft…

 

Portfolio: Tabitha, Dimitri