Krupp Stahl aka Sinteranlage

Op de afgesproken plek, we ontmoeten 2 Duitse vrienden, doemt een enorm metalen karkas van wat eens een grote, logge Sinter fabriek is geweest, in de zeer vroege, vries ochtend voor ons op. Het licht wat wij op deze ochtend hebben is echt schitterend en geeft een zachte glans over het verroeste metaal.
Dit is de eerste keer dat de term “Industrial Wasteland” werkelijk van toepassing is op een locatie die wij bezoeken.

De gehele locatie doet surreeel aan, de eerste kennismaking met de betonnen vloeren met de grote gaten waar de zware machines zijn weggehaald en de gevaarlijke trappen omhoog, is een heftige.
Langzaam groeit het vertrouwen in deze plek en klimmen we omhoog. Eerst naar het dak klimmen, waarvan wij weten dat het ons een schitterend uitzicht zal bieden op de industrie om de Sinteranlage heen.
Duisburg ligt stil en vredig in het zachte zonlicht te slapen als een tevreden kat.

 

 

 

De Sinteranlage werd opgezet rond 1910, heringericht in de jaren ’50 en uiteindelijk verlaten in 1995, toen Thyssen Stahl samenging met hun grote rivaal Krupp, om als Thyssen Krupp verder te gaan.

 Sinter is een in basis ruw materiaal welke gebruikt werd voor de productie van ijzer.

Bij het sinteren verhit men materiaalkorrels tot een temperatuur waarop ze net niet smelten. Op die manier groeien de contactpunten tussen de korrels, waardoor een zeer hard materiaal ontstaat. Nadat de ijzererts in ontstaan, dient er nog een proces in de hoogovens uitgevoerd te worden, waarna de ijzer of staal productie bruikbaar is.

 De gehele locatie is bedekt met een bruin laagje stof en gedraaide metalen stroken. Dit geeft een desolaat effect op het geheel, de tinten bruin en grijs zijn dan ook zwaar vertegenwoordigd. Dit is absoluut een locatie waar we even flink terug in de tijd werden geworpen en waar we elke stap die we achteruit deden, goed moesten overwegen. Grappig is dat als eenmaal het besef zich aan je opdringt dat je hier geconcentreerd moet zijn op wat je doet, dit ook een zesde zintuig wordt. Zomaar achteruitstappen voor een iets betere “uitsnede” kan fataal zijn!

Portfolio: Tabitha - Dimitri