Wintertijd en urbex gaan prima samen voor de die-hard urbexer...alt
Of toch niet?

Deze trip waren we extreem vroeg uit de veren, omdat we onderweg nog even
iets wilden checken, voor het moment op de dag dat het licht meer aanwezig zou
zijn.
Nadat we door waren gereden naar de volgende stop, over wel heel smalle
landweggetjes, was het nog steeds erg donker.
Zo donker zelfs dat we in de auto een tijdje hebben zitten wachten, nieuw parkeerplekje zoeken, nog een
slokje koffie genomen, nog even wachten...
Mmm, die vrouw kijkt wel heel raar naar ons, honden die aanslaan, zit daar nou een man in de auto, net zo te
wachten als wij?

Op een gegeven moment zagen we overal wel wat in... Weet je,
we wachten binnen wel op het eerste licht!
In het schemer naar binnen geslopen, de meest voordehand liggende ingang gewoon straal voorbij gelopen
in het donker, maar ja.
Toen het eenmaal licht werd, was dit wel heel mooi om
te zien, groen licht door de vele klimop planten die voor de met spinrag bedekte
ramen groeiden!

Ach, binnenkort is het weer wat vroeger licht, dan betreuren
we de wintertijd, want wintertijd is ongezien binnenkomen!

 

Portfolio: Tabitha - Dimitri